|
|
Józef Peresada urodził się około
1875 roku we Lwowie. Ożenił się z Marią Wójcik, urodzoną w 1884 roku. Mieli
pięcioro dzieci: Tadeusza, Zofię, Rachelę, Kazimierza i Helenę. Maria Wójcik
zmarła w 1923 roku w czasie operacji na woreczek żółciowy. Miała 39 lat. Po
I Wojnie Światowej fabryka Saltze Faks wyrabiająca metalowe trumny, w której
pracował Józef Peresada przeniosła swą siedzibę do Poznania. Tam też
przeniesiono część pracowników wraz z rodzinami oferując im pracę i
mieszkanie. Rodzina Peresada przeniosła się więc do Poznania. Po śmierci
żony Józef związał się z kobietą o imieniu Leokadia.
Tadeusz Peresada urodził się w 1906 roku we Lwowie jako najstarszy syn
Marii Wójcik i Józefa Peresady. Ożenił się z Ewą, z którą miał córkę Irenę
(po mężu Breilich). Po rozwodzie ożenił się z Marią Izydorczyk - nie mieli
dzieci. Mieszkali w Poznaniu.
Zofia Peresada urodziła się w 1908 roku we Lwowie jako drugie dziecko
Marii Wójcik i Józefa Peresady. W czasie zamieszek ulicznych w 1918 roku
została ranna w udo. Rana była tak poważna, że Zofia utykała do końca życia.
Zofia ukończyła szkołe położnych. Wyszła za mąż za Józefa Kuszaka i
zamieszkała na wsi Bogdarka koło Damasławka. Mieszkała tam do końca życia -
zmarła w 1984 roku. Miała troje dzieci: Krystynę (1923-1990), Karolinę
(1928) i Janusza (1930-1999).
Rachela Peresada urodziła się 9-12-1910 w Lublinie jako trzecie dziecko
Marii Wójcik i Józefa Peresady. Po śmierci matki Rachela stała się
praktycznie opiekunką młodszego rodzeństwa, gdyż Tadeusz poszedł do wojska,
a Zofia wyszła za mąż i wyjechała z Poznania. Rachela wyszła za mąż za
Kazimierza Karwatkę urodzonego 2-03-1908 w Poznaniu. Ślub wzięli 28-09-1930
(lub 30-09-1928). Mieli troje dzieci: Ryszarda (1929-1937), Jerzego
(8-06-1931 - lipiec 1984) i Irenę (02-09-1937). Ryszrd zmarł na szkarlatynę
w wieku 8 lat. Jerzy i Irena całą okupację przebywali u ciotki Zofii
Peresady (po mężu Kuszak) w Bogdarce, gdyż ich ojciec Kazimierz Karwatka
został wywieziony do Berlina, gdzie pracował jako pracownik sceniczny w
teatrze (znał biegle język niemiecki), a Rachela Peresada pracowała w
Poznaniu w fabryce samolotów Focke-Wulf. Po wojnie dzieci wróciły do
Poznania i poszły do szkoły: Jerzy do 6-tej, a Irena do 1-szej klasy. Wrócił
też z Berlina Kazimierz Karwatka. W maju 1946 roku Kazimierz wyjechał do
Wrocławia (na "Ziemie Odzyskane") szukać "lepszego życia". Po kilku
miesiącach, w listopadzie 1946 roku sprowadził do siebie rodzinę.
Zamieszkali w pięciopokojowym mieszkaniu zostawiając poznańskie mieszkanie
siostrze Racheli - Helenie. We Wrocławiu mieszkali do ??? roku, po czym
drukarnia, w której pracował Kazimierz Karwatka została zlikwidowana, a jemu
zaproponowano pracę w Jaworze. Jerzy i Irena zostali we Wrocławiu, a rodzice
przenieśli się do Jawora, a następnie do Bolesławca - z tego samego powodu,
co do Jawora. W bolesławcu mieszkali do Konca życia. Rachela zmarła
24-06-1987.
Jerzy Karwatka urodził się 8-06-1931 w Poznaniu jako drugie dziecko
Racheli Peresady i Kazimierza Karwatki. Ukończył szkołę zawodową
poligraficzną i zaczął pracować razem z ojcem w drukarni wojskowej we
Wrocławiu przy ulicy Ruskiej 51. W 1950 roku został ogłoszony nabór do
Państwowego Zespołu Pieśni i Tańca "Mazowsze". Jerzy zgłosił się na
przesłuchania i został przyjęty. Pracował tam do roku 1955, tzn. do śmierci
Tadeusza Sygietyńskiego. Po jego śmierci część mężczyzn z zespołu wcielono
do wojska - Jerzy trafił do Zespołu Pieśni i Tańca Wojska Polskiego w
Lublinie, potem we Wrocławiu. Po odbyciu "służby wojskowej" zaczął pracować
w Operetce Wrocławskiej, lecz pracował tam krótko, gdyż "rozrywkowy" tryb
życia powodował wielkie nieporozumienia w jego małżeństwie, które zawarł
będąc jeszcze w "Mazowszu" 25-09-1953 z Marią Rucz - tancerką z zespołu. Po
odejściu z Operetki poszedł do pracy do Milicji Obywatelskiej jako śledczy.
Pracował tam do rozwodu, tzn. do roku 1968 (1969), potem wyjechał do Środy
Śląskiej i zaczął pracować na stacji benzynowej jako ajent. Po kilku latach
wrócił do Wrocławia, ożenił się z Teresą, z którą wspólnie prowadzili
restaurację. Zmarł na zawał serca w lipcu 1984. Z małżeństwa z Marią rucz
miał dwie córki: Krystynę urodzoną 20-09-1955 we Wrocławiu i Halinę urodzoną
17-04-1957 we Wrocławiu. Z drugą żoną nie miał dzieci.
Irena Karwatka urodziła się 02-09-1937 w Poznaniu jako trzecie dziecko
Racheli Peresady i Kazimierza Karwatki. Irena od 14 roku życia czynnie
uprawiała sport (lekkoatletykę) mając w tej dziedzinie dośc dobre wyniki.
Była m. in. w kadrze województwa w skoku w dal i biegu na 60 m przez płotki.
Ukończyła Liceum Pedagogiczne o specjalności Wychowanie Fizyczne w
Szklarskiej Porębie i skierowana nakazem pracy trzy lata przepracowała jako
nauczycielka we Wrocławiu. W 1958 roku wyszła za mąż za Saturnina Grybera,
22-11-1959 urodziła syna Dariusza. Związek ten okazał się nieudany i wkrótce
doszło do rozwodu. Irena wraz z synem mieszkała wraz z rodzicami w
Bolesławcu. Pracowała jako nauczycielka i jednocześnie uzupełniała swoje
wykształcenie: ukończyła Studium Nauczycielskie w Jeleniej Górze o kierunku
biologia i wychowanie fizyczne, a nastepnie studia na Akademii Ekonomicznej
- specjalność: ekonomika przemysłu. Pracowała w Towarzystwie Krzewienia
Kultury Fizycznej jako ???. 25-10-1969 wyszła ponownie za mąż za Leona
Dymarka urodzonego 17-03-1945. Leon Dymarek adoptował Dariusza nadając mu
swoje nazwisko (06-1971). 13-07-1971 roku urodziła im się córka Ilona. Po
ukończeniu studiów wyższych Irena pracowała jako Dyrektor Zespołu
Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół w Bolesławcu.
Kazimierz Peresada urodził się w 1912 roku w Lublinie jako czwarte
dziecko Marii Wójcik i Józefa Peresady. Jako młody chłopiec poszedł do
szkoły wojskowej i został zawodowym żołnierzem. Ożenił się przed wybuchem I
WojnyŚwiatowej i miał córkę Marię. W czasie wojny jego żona zmarła na
gruźlicę, a dziecko wychowywała rodzina żony. Po wojnie Kazimierz ożenił się
drugi raz z Anielą i miał syna Wojciecha. Mieszkali w Warszawie - Kazimierz
zmarł około roku 1950.
Helena Peresada urodziła się w 1915 roku w Lublinie jako piąte dziecko
Marii Wójcik i Józefa Peresady. Jako młoda dziewczyna pracowała w sklepie
jako sprzedawczyni. Urodziła syna Jerzy Witkowski 1936), którego ojcem był
syn właściciela tego sklepu. Rodzina Witkowskich usynowiła Jerzego i
wychowała dziecko. Helena wyszła za mąż za Teodora Halke i miała dwoje
dzieci: Lubomirę (06-1942 - 06-1992) i Romana (1945). Lubomira nie miała
dzieci, Roman z pierwszą żoną Ewą ma jedną córkę, z drugą żoną Zofią ma syna
Rafała i wnuka Oskara. Mieszkają wszyscy razem w Poznaniu. |