|
|
Połupanówka – [Полупанівка] wieś sołecka
położona w gminie Stary Skałat [Старий Скалат] – dawna gmina wiejska w
powiecie skałackim województwa tarnopolskiego II Rzeczpospolitej (obecnie
powiatem są Podwołoczyska). Siedzibą gminy był Skałat Stary. Gminę utworzono
1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z
dotychczasowych gmin wiejskich: Chmieliska, Nowosiółka Skałacka, Połupanówka
i Skałat Stary. Jednocześnie leży na Podolu w paśmie Miodoborów, tu swój
początek bierze rzeka Gniła (dopływ Zbrucza i jej dopływem Korylówką).
Połupanówka kolejno wchodziła w skład: Rzeczpospolitej Szlacheckiej, po I
rozbiorze Polski (1772r.) przeszła pod panowanie Austrii, w latach 1809-1815
włączona była do Rosji, a po kongresie wiedeńskim (1815r.) ponownie znalazła
się w obrębie ziem zaboru austriackiego. W okresie międzywojennym powróciła
do odrodzonej Polski. W latach 1939-1941 była pod okupacją radziecką, w roku
1941 została zajęta przez Niemców. 12 marca 1944r. Rosjanie powrócili do
Połupanówki, która w 1945r. została włączona do Ukraińskiej Socjalistycznej
Republiki Radzieckiej (od 1991r. leży w granicach niepodległej Ukrainy).
Miodobory (inaczej Towtry, Tołtry, Toutry) to najwyżej na Podolu
wzniesione pasmo wapiennych wzgórz (powstałych z dawnych raf koralowych),
które biegną w kierunku południowo-wschodnim na Zbaraż, zbaczają na wschód
od Skałatu, wkraczają na Podole rosyjskie, przewinięte w tym miejscu przez
Zbrucz malowniczym jarem. W dalszym ciągu sięgają poza Dniestr znikając
wreszcie w stepach besarabskich, po stronie rumuńskiej. Ich
południowo-zachodnie stoki są strome, północno-wschodnie - łagodne. Ich
grzbiety i zbocza pokrywają lasy, złożone z dębów, grabów, leszczyn, dzikich
grusz, czereśni. Jest to najpiękniejsza część Podola nazywana również
„Szwajcarią Podolską“, to właśnie tędy przez pamiętne „stepy” prowadził
dawny szlak tatarski (liczne ongiś inne stepy zostały zużytkowane pod uprawę
roli.
Obszar Połupanówki zajmuje rozmaite tereny, zaznaczyć należy iż znaleźć
można tam różne rodzaje klasy ziemi od czarnoziemów do skał. Znana jest
zwłaszcza wśród mieszkańców tzw. Marcinowa Skała. Obok niej należy
również wymienić inne skały okalające miejscowość: Poschowska Skała,
Wasikówka (kamieniołom), Marcinowa Skała, Szeroka Skała, Skałka Terendy,
Święta Góra, Grabina/Dębina, Pazyna oraz skałka Ostapie).
Cechą charakterystyczną tamtego rejonu jest również występowanie „miejsc
świętych” - źródeł wody, którym społeczność lokalna już dawno przypisała
właściwości zdrowotne. Najbardziej znane źródełko bije na Świętej Górze
(wybija ze skały) jest źródłem cieszącym się sławą cudownego, na Pazynie
oraz w Kołodziejówce (odkryte niedawno); w miejscach tych pobudowane zostały
kapliczki ułatwiające dostęp do bijącej wody. Ponadto badania przeprowadzone
przez geologów w latach siedemdziesiątych wskazują na istnienie jeziora pod
Świętą Górą.
Na podstawie danych zebranych z urzędu gminy w Starym Skałacie
przedstawimy miejscowość w liczbach. Dane dotyczą okresu do 1939r. Ogólnie
Połupanówka liczyła 1629 ha.
I tak następuje:
• grunty orne chłopskie- 950ha
• grunty pod zabudową- 26ha
• skały i drogi- 49ha
Razem 1025ha obejmujących teren chłopski
• grunty orne dworskie- 303ha
• las i pozostałe dworskie- 301ha (skały, drogi, budowle)
Razem 604ha składających się na tereny dworskie.
Ilość mieszkańców w 1939 roku na 300 domostw stanowiła 1319 osób. Z
zestawienia wynika, że zdecydowaną większość stanowiła ludność polska.
Należy zwrócić uwagę na fakt, że ówcześnie słowo Ukrainiec/Ukrainka nie było
powszechnie używane, mówiło się o „Rusinach” i oni sami również nazywali
siebie Rusinami. Forma związana ze słowem Ukraina, Ukrainiec itd. została
nagłośniona m.in. przez siły nacjonalistyczne budzące poczucie świadomości
wśród swojej społeczności, a dążące do ustanowienia Samostijnej Ukrainy (np.
OUN-UPA), w małych miejscowościach to poczucie nie było zbyt silne i
widoczne, ludność różnych nacji żyła obok siebie w miarę względnej zgodzie.
Zróżnicowanie narodowościowe w Połupanówce przedstawiało się w sposób
następujący:
1. Polacy 78,5% (1058 osób)
2. Rusini/Ukraińcy 19,5% (258 osób)
3. Żydzi 2% (30 osób)
Ważne daty w historii miejscowości:
• 1864/78 - budowa kaplicy grekokatolickiej na Świętej Górze,
którą rozbudowano na cerkiew p.w. Św. Ducha,
• 1866 - po epidemii cholery (zmarło 20 osób dorosłych) po raz
pierwszy założono cmentarz we wsi, zachowały się dwa pomniki z tamtego
okresu- pochowani SA tam wyłącznie zmarli w epidemii; do tego czasu chowano
ludzi na polu Sielskiego ze Skałatu,
• 1894- zbudowano kościół katolicki na Świętej Górze Św. Józefa, a
parafia powstała w 1913r. Dzięki temu, że pozostało dużo Polaków nastąpiło
rozbudowanie kościoła Katolickiego; za czasów ZSRR znajdowało się tam Muzeum
Przyrodnicze (Muziej Zwierej). W 1990r. nastąpiła rozbudowa kościoła (cerkwi
również). Również od tego czasu (1991r.) mieszkające w ośrodku w Połupanówce
Siostry Franciszkanki organizują spotkania oazowe dla niewidomych dzieci i
młodzieży z okolic Żytomierza i Charkowa.
• 1913- powstała parafia katolicka
• 1930- zbudowano szkołę
• 1931- powstał Dom Ludowy
• 1934-35- powstało Kółko Rolnicze
• 1935- zbudowano Kooperatywę (ukraiński sklep)
Od 16 lipca 2004r. na mocy dekretu Kardynała Mariana Jaworskiego kościół
parafialny p.w. Św. Józefa w Połupanówce stał się Sanktuarium Matki Bożej
Szkaplerznej. Wokół Świętej Góry zbudowana została droga krzyżowa ze
stacjami m.in. dzięki wsparciu byłych mieszkańców Połupanówki, Starego
Skałatu oraz innych obecnie mieszkających w Polsce. Uroczyste otwarcie i
poświęcenie miało miejsce 17 października 2010r. przy udziale duchowieństwa
katolickiego, prawosławnego oraz grekokatolickiego. Drogę Krzyżową na
Świętej Górze poświęcił abp Mieczysław Mokrzycki (łaciński metropolita
lwowski) i władyka Włodzimierz z Kijowskiej Cerkwi Prawosławnej. Przy jej
budowie współpracowali katolicy obrządku łacińskiego i prawosławni z
Patriarchatu Kijowskiego. Robiąca niesamowite wrażenie Droga Krzyżowa jest
dziełem ks. proboszcza Wojciecha Bukowca, pochodzącego z okolic Tarnowa. 15
figur obrazujących poszczególne stacje Męki Pańskiej dotarło tutaj z Polski,
stąd również tak liczna obecność rodaków w uroczystości. Jak powiedział sam
inicjator tego przedsięwzięcia: „Jest to znane miejsce pielgrzymek
łacinników i wiernych obrządku wschodniego”. Pomimo niesprzyjającej pogody
(deszczu i zimna) w uroczystości wzięły udział tłumy ludzi (ok. 3000):
miejscowych Ukraińców i Polaków oraz wielu gości z Polski. Z ust patriarchów
obu wyznań padły doniosłe słowa o pojednaniu polsko-ukraińskim na gruncie
Ewangelii.
Legenda Świętej Góry z XII w.:
Przed wieczorem dwóm chłopcom wypasającym owce na górze zaginęło kilka
z nich. Kiedy zaczęli ich szukać nastała jasność/blask, zaciekawieni
zatrzymali się i oczom ukazała się Matka Boska z małym Jezusem. Szli oni w
ich kierunku, a z oczu Matki płynęły duże łzy. Chłopcy zlękli się i uciekli
jak najszybciej do swoich domostw. W wiosce opowiedzieli starszym co im się
przydarzyło. Miejscowa ludność szybko pobiegła na wskazane miejsce by
przywitać Matkę Boską lecz nikogo już nie ujrzeli ani nie zastali. Mimo to
uwierzyli, uznali to za znak i zaczęli od tej pory wierzyć w Boga. Na
miejscu pozostały dzieci, które uklękły i mocno się modliły. Ale Matka Boska
się już nie pojawiła. Dzieci zapłakały i żałowały, że uciekły z tego miejsca
do domu zamiast wtedy przywitać Matkę z Jezusem. Nagle do ich uszu doszedł
jakiś szmer i chlupot - dzieci dostrzegły, że z ziemi w miejscu gdzie stała
wtedy Matka Boska zaczęła wypływać woda (tworząc strumyk). Wnet rozeszła się
o tym fakcie wieść, a ludzie zaczęli pić wodę z nowego źródła, która
„leczyła każdą dolegliwość”. Żył we wsi pewien bogaty hrabia/pan, który nie
uwierzył w objawienie boskie chłopcom. Lecz stała się rzecz taka, że woda z
strumyka zalała jego ziemię/pole, potopiły się zwierzęta a korzystanie z
niej stało się niemożliwe. Kazał sługom zakopać to miejsce i woda już nie
płynęła. Po jakimś czasie jednak hrabia kazał odkopać owo miejsce, woda
zaczęła ponownie płynąć, ona sam przemył oczy i uwierzył w Boga oraz cudowną
moc wody. Za swoje fundusze wybudował w tym miejscu kaplicę a potem kościół.
Od tej pory ludzie stali się jeszcze bardziej wierzący, w miejscu tym
została zbudowana kapliczka, a miejsce to zaczęli nazywać Świętą Górą. Wiara
w cudowną moc wody trwa do dziś, a później obok kapliczki zbudowano kościół
i cerkiew grekokatolicką. |
|
|
W parafii urzędowali następujący
księża:
1. ks. Franciszek Bałut (*1885) lata 1913-1918
2. ks. Józef Błotnicki (*1883) lata 1918-1923
3. ks. Tadeusz Klecan (*1889) lata 1923-1925
4. ks. Kazimierz Lechman (zastępował)
5. ks. Konstanty Turzański (*1899) lata 1926-1929
6. ks. Jan Pipusz (*1901) lata 1929-1934
7. ks. Jan Niemczyk (staruszek) był w 1934 r.
8. ks. Jan Wüstenberg (staruszek z ZSRR) był w 1935 r.
9. ks. Franciszek Machowski (*1909) lata 1937-1941
10. ks. Piotr Sobkowicz (*1909) lata 1941-1945
11. ks. Bronisław Mirecki (*1903, †1986)
12. ks. Stanisław Mularz w latach 1990-1997
13. ks. Bogusław Grendysa od 1997r.
14. ks. Wojciech Bukowiec z Tarnowa- obecnie swą posługę świadczy też w
Chmieliskach, Nowosiółce, Starym Skałacie i Połupanówce. Od listopada 2010r.
sprawuje posługę Bożą w Stryju.
15. ks. Józef Michałowski z Białobożnicy – od IX 2010r.
W okresie okupacji ziemi przez Niemców (zima 1941r.) zaginął dzwon z
dzwonnicy kościelnej (został ukryty w nieznanym do dziś miejscu w obawie
przed zagarnięciem przez hitlerowców i użyciem do celów przemysłowych) – nie
odnaleziony do dnia dzisiejszego. W latach 1943-45 duszpasterz Połupanówki
ks. Piotr Sobkowicz nie spał na plebanii, ale w kościele, po strychach,
piwnicach. Jeszcze kilka lat po wojnie odbywały się msze w kościele i nauka
religii, później kościół został wyłączony z obrzędów i przekształcony w
muzeum przyrodnicze. Do kościoła Ksiądz Mirecki był przywożony końmi (zimą
saniami) z Podwołoczysk. Lekcje religii, przygotowania do komunii św. oraz
nauka modlitw odbywały się potajemnie już poza kościołem najczęściej w
domach prywatnych i ogrodach – w Połupanówce organizowała i prowadziła je
Katarzyna Bernad. W związku z informacjami o mordach na ludności polskiej
jakie docierały z Wołynia mieszkańcy pilnowali sami swoje wsie i domostwa.
M.in. organizacja takiej straży obywatelskiej odbywała się poprzez tzw.
istriebitielnyj batalion- w których młodzi chłopcy (nawet niepełnoletnich)
otrzymywali broń do obrony swojej miejscowości. Na Połupanówkę banderowcy
dokonali napadu 2 stycznia 1944r. atakując wieś od strony Żerebek. Polacy
pełniąc straż odparli ten atak i napad. Ofiar w ludziach po stronie polskiej
nie było. Skończyło się na pożarze kilku domostw (m.in. Józefa Partockiego,
Iwana Baranowskiego, Michała Kuźniaka, stodoła Józefa Gaczyńskiego). W sumie
w czasie wojny banderowcy zabili nauczyciela szkoły nazwiskiem Mormol,
którego uprowadzono z domu, a ciało odnaleziono niedaleko Kołodziejówki;
podobny los spotkał również Józefa Rybaka (zastrzelony na rogu swojego
domu).
***
W połowie lat 50-tych XXw. kościół jak i cerkiew były zamknięte aż do
roku 1990, kiedy zostały ponownie udostępnione dla wiernych. W 1988r. w
ramach silnych działań „państwowych” zmierzających do ujednolicenia religii
odgórnie zmieniono wyznanie grekokatolickie na prawosławne jako jedyne
obowiązujące. Mimo upływu ponad 20 lat wolnej Ukrainy brak widocznej
determinacji w kierunku powrotu do wyznania grekokatolickiego, widać
słabnące zainteresowanie sferą wiary jako takiej.
Jako ciekawostkę należy podać fakt, że cerkiew znajdująca się w Starym
Skałacie reprezentuje jeden z odłamów kościoła prawosławnego - tzw.
autokefalicznego (zdjęcie nr 17).
***
Znakomicie ówczesne czasy na tamtych ziemiach opisuje Władysław Hercuń w
swoich książkach: „Zdeptana godność. Obrazki z Kresów 1939-1956” 2004r. oraz
„Na wyboistej drodze. Obrazki z Kresów i PRL” z 2008r.
SPIS BUDYNKÓW MIESZKALNYCH POŁUPANÓWKI (stan na rok 1940) Należy
nadmienić, że specyfiką Połupanówki (i nie tylko) było nadawanie
przydomków/przezwisk swoim mieszkańcom. Dlatego też mieszkańcy znali często
swoich sąsiadów z przydomków i ich używali w mowie potocznej (te, które są
znane są zaznaczone obok nazwiska w cudzysłowie i kursywą). Niektóre dane są
chaotyczne i mogą się wydawać nie spójne, ale zostały umieszczone jako każda
informacja jaka została przekazana lub zapamiętana o danej rodzinie, osobie
itd. Niektórzy w ramach tzw. repatriacji powrócili do Polski zostawiając
swoje opuszczone domostwa bądź sprzedając je sąsiadom (Polakom, Ukraińcom,
Łemkom), którzy z kolei po „Akcji Wisła” zostali przesiedleni na te tereny.
Wykaz ilości mieszkańców w poszczególnych budynkach ukazuje 1281 osób
mieszkających w 314 budynkach, z czego wynika, że nie ustalono sześciu
rodzin.
LEGENDA:
1. Numery od 1-114 zostały nadane w 1784r. i tyle było ówcześnie mieszkań,
2. „B” budowę domu wykonał aktualny właściciel w 1940r.,
3. [223] aktualny spis mieszkańców wg nr budynków z 1935r. na podstawie
oryginalnych dokumentów,
4. {1957} podana liczba w takim nawiasie wskazuje na rok emigracji/powrotu
na tereny obecnej Polski, najczęściej na tzw. Ziemie Odzyskane.
5. ½ oznacza połowę domu/gospodarstwa należała wspólnie do innej rodziny
6. Pozostałą numerację nadał Stanisław Jarowicki 26 lutego 1993r.
Mieszkańcy Połupanówki:
1. Rybak Paweł s. Marcina (*1891,†1934) „Basycha” B
2. Rybak Jan s. Marcina (*1876, †1946)
3. Rybak Jan s. Jana (*1897,†1957) nr 79
4. Wisiecki Wawrzyniec s. Józefa (*1877, †1950) ½ , nr 78
5. Pirga Tomasz kupił dom od Leona Wisieckiego, ½ , nr 78 „Kuroczka”
6. Kuź Michał s. Marcina ( *1905,?) kupił od Michała Czuja, {1957}
7. Błażków Jan s. Michała (*1885, †1965)
8. Żądło Antoni s. Andrzeja (*1894, †1966) nr 77
9. Tarnawski Ilko s. Józefa (*1893, †1944) B
10. Wisiecki Jan s. Jana (*1882, †1938) żona Anna Sikora (*1882, †1938) B
11. Hajdamacha Paweł s. Antoniego (*1891, †1951) synowie: Sławek, Antek,
Roman, Stefan, „Ślepy Pawcio”
12. Hajdamacha Mikołaj s. Antoniego (*1896,?) B „Stalin”
13. Hajdamacha Piotr s. Grzegorza (*1900, ?) B
14. Hajdamacha Iwan s. Grzegorza nr 76
15. Hajdamacha Martin s. Danyły (*1884, †1961), „Maszko”
16. Kuźniak Mikołaj s. Mikoł. (*1887,?) „Zoj” B
17. Lachowicz Józef s. Wawrzyńca (*1907, †1944) „Chyma” B
18. Hercuń Marcin s. Piotra (*1886,†1942)B nr 75
19. Gaczyński Piotr s. Michała (*1891, †1962) nr 74, „Strażnik”
20. Jarowicki Jakub s. Walentego (*1896, †1955) nr 73
21. Zadorożny Antoni s. Iwana (*1905, †1941) „Jantko”, B
22. Antoszczyszyn Józef s. Jana (*1896, †1966) B „Boboń” {1946}
23. Żądło Michał s. Józefa (*1877, †1952) „Krzywy”
24. Żądło Antoni s. Józefa (*1875, †1950) „Jantko”
25. Kilarowski Józef s. Ignacego (*1904, ?) nr 72 „Bida”
26. Jarowicki Mikołaj s. Karola (*1865, †1957) nr 71
27. Wisiecki Antoni s. Pawła (*1907,?) nr 70 {1946}
28. Antoszczyszyn Mikołaj s. Jana (*1886, †1967) „Mikułko” miał pasiekę,
sąsiad nr 69
29. Kolisnyk Anton (*,†1954)
30. Górniak Maciej s. Marcina i Marii(*1912, †1987) wyjechał do Warszawy,
kupił od Michała Popielarza
31. Popielarz Michał s. Józefa (*1878, †1962) nr 68 „Wici”
32. Popielarz Bartłomiej s. Józefa
33. Popielarz Tomasz (*1857, †1940) „Rajczuki”
34. Lachowicz Jan s. Andrzeja (*1903, ?) nr 67 „Nicpoń” {1946}
35. Partocki Wojciech (*1886, †1956) B
36. Rybak Wawrzyniec s. Macieja (*1897, †1944) „Basycha”
37. Hercuń Józef s. Jana (*1906, †1968) B {1946}
38. Pirga Błażej s. Błażeja (*1882, †1939) syn Józef i Staszek {1946} ½
39. Rybak Tomasz s. Marcina (*1893, †1944) ½, zginął na wojnie, żona
Franciszka Czuj „Franka Sybijewa”
40. Gaczyński Józef s. Piotra (*1904, ?) „Maluch”, {1957}
41. Hirniak Wasyl (*1904, †1948) „Kaniuka”
42. Baranowski Iwan, miał syna Zenona, służył w SS
43. Popielarz Józef s. Bartłomieja (*1904, ?) ½ „Świrok”, „Buczko”
44. Gaczyński Józef s. Jana (*1897, ?) ½ {1958}
45. Antoszczyszyn Józef s. Jana (*1893, †1959) nr 80 sołtys
46. Lipińska Anna c. ... (*1876, †1960) {1957}
47. Partocki Józef s. Wojciecha (*1913, ?) B „Deresz” , {1946}
48. Chmura Piotr s. Marcina (*1912, †1980)
49. Popielarz Mikołaj s. Walentego (*1891, †1926) „Mikodła” nr 81 {1957}
50. Popielarz Józef s. Walentego (*1883, †1929) Franciszek s. Józefa
51. Kuźniak Teodor s. Kaspra (*1881, †1942) nr 82 „Todorcio”
52. Kuźniak Michał s. Teodora (*1906, †1992) B, był leśniczym
53. Antoszczyszyn Józef s. Michała (*1896, †1966) „Bomba”
54. Antoszczyszyn Franciszek s.Tomasza (*1874,?) nr 83
55. Boszko Antoni s. Józefa (*1878, †1944) B „Fajny”
56. Kuźniak Stefan s. Mikołaja (*1904, †1961) „Zoj” B
57. Kuźniak Paweł s. Mikołaja (*1898, †1962) B „Zoj Pawłunio”
58. Popielarz Michał s. Błażeja (*1908, †1984) „Wici”, B
59. Popielarz Franciszek s. Franciszka (*1887, †1959) żona Zofia (od kowala)
B
60. Terenda Maciej s. Antoniego (*1903, †1944) nr 66
61. Lachowicz Michał s. Andrzeja (*1906, ?)
62. Hajdamacha Michał (*1887, †1971) ½
63. Zadorożny Iwan (*1864, †1937) syn odkupił od Wasyla Zadorożnego ½
64. Lachowicz Marcin (Maciej?) „Kapirda”
65. Bernad nr 62
66. Dowhań Piotr s. Józefa (*1893, †1965) „Pietka” nr 61 {1957}
67. Rybak Karol s. Grzegorza (*1871, †1951)
68. Tarnawski Ilko (*1897, †1950)
69. Bernad Józefa c. Jana (*1898, †1927) syn Wiktor (*1924, ?) ½
70. Kowalczuk Piotr s. Iwana (*1898, ?) zostawił żonę i dzieci ½
71. Wisiecki Marcin s. Grzegorza (*1896,†1968) B, {1957}
72. Krycuń Antoni (*1890, †1959) dom zawalony obecnie, B, {1946}
73. Krupa Tomasz „Przez dzień” nr 60, córki: Janina, Stasia
74. Wilczyński Wojciech s. Wawrzyńca (*1901†1960) „Buśko”, syn Tadeusz,
córka Maria (*1931, żyje)
75. Matla Zlatkes (*1890, †1941) miała mały sklep, wyjechała do Polski,
potem do Izraela, jej syn Niunio pochowany na podwórku, nr 59
76. Pirga Michał s. Józefa (*1907, ?) „Kurka” {1957}
77. Poznański Piotr s. Józefa (*1914, ?) ½ {1957}
78. Gaczyński Jan s. Jana (*1888, †1987) „Pajszed”, ½ nr 55
79. Poznański Józef s. Józefa (*1898, †1956) nr 58
80. Wisiecki Józef s. Bartłomieja (*1903, †1966) „Babij”, {1957}
81. Milinczuk Andrzej (*1900, †1960) kupił od Józefa Dowhania
82. Wisiecki Marcin s. Tomasza (*1881, †1937)
83. Jarowicki Bartłomiej s. Karola (*1868, †1942)
84. Czuj Piotr s. Prokopa (*1918, †1940) „Sybij”, Armia Czerwona wzięła i
już nie powrócił z wojny
85. Czuj Ołeksa (*1906, ?) żona Hanna Grabowa, syn Prokop
86. ...
87. Żądło Józef s. Antoniego (*1908, †1964) „Kotek”, p. 24 B
88. Wisiecki Stanisław s. Tomasza (*1918, †1941?) Armia Czerwona, z Armią
Andersa, osiadł w Anglii, B
89. Popielarz Paweł s. Walentego (*1905, ?) B {1957}
90. Lachowicz Jan s. Bartłomieja
91. Kilarowski Jan s. Ignacego (*1899, †1958) dzieci: Bronisław, Stanisław,
Gienia
92. Salik Piotr (*1905, ?) nie wrócił z wojny, syna Zenka rozerwała bomba
93. Dowhań Piotr s. Józefa (*1893, †1965) „Pietka”, B {1957}
94. Krupa Józef (*1883, †1933) „Gulka”
95. Zadorożny Ołeksa s. Prokopa (*1889, ?)
96. Zadorożny Paweł s. Prokopa (*1892, ?) B
97. Zadorożny Michał s. Prokopa (*1897, ?)
98. Bernad Jan s. Józefa (*1905, ?) „Gułaj”
99. Kulesza Józef s. Błażeja (*1908, †1985) B
100. Bernad Rozalia c. ... mąż Michał, wyjechali do Kanady, „Kurdulaczka”
101. Gaczyński Wojciech s. Jana „Maśluk”, {1958}
102. Gaczyński Marcin s. Piotra (*1904, ?) {1958}
103. Pirga Tomasz s. Jana (*1890, †1934) syn Bronisław (*1923, ?) „Tomunio”
104. Gładysz Michał s. Kazimierza (*1908, †1974)
105. Kulesza Błażej s. Piotra (*1878, †1950) B nr 94
106. Komar Maciej, synowie: Michał, Józef, B
107. Tarnawski Mikołaj (*?, †1977) „Harbuz”
108. Gaczyński Józef s. Jana (*1897, †196...) nr 53 {1957}
109. Wilczyński Piotr s. Dominika (*1910, †1944)
110. Żądło Piotr s. Filipa (*1895, ?) „Pilip” {1957}
111. Kuźniak Piotr s. Mikołaja (*1905, ?) nie wrócił z wojny
112. Karmelita Wojciech, (*?, †1970) „Wojtko”
113. Kołomyjec Michał s. Hryńka (*1894, ?) {1946}
114. Gładysz Jan s. Michała (*1892, †1967) „Flaszczynka” nr 57 {1957}
115. Antoszczyszyn Mikołaj, „Mikułka” miał pasiekę {1957}
116. Zadorożny Stefan (*1907, †1993) nr 56
117. Gaczyński Andrzej (*1862, †1948) nr 52
118. Gaczyński Jan s. Andrzeja (*1886, ?)
119. Tarnawski Michał s. Andrzeja (*1901, †194…) nie wrócił z wojny
120. Tarnawski Piotr s. Andrzeja (*1903, ?) nr 51
121. Pirga Jan s. Jana (*1905, ?) {1946}
122. KÓŁKO ROLNICZE
123. Lachowicz Wawrzyniec s. Michała (*1901, †196..) do USA, kupił Paweł
Kuźniak s.Teodora
124. Hajdamacha Wasyl s. Piotra (*1916, †1939 ) nr 50
125. Jarowicki Stanisław s. Karola (*1871, †1907) Dawidczuk Stefan nr 49
126. Zaryczyński Jantins nr 48, był grabarzem
127. Rypuła Jan nr 47
128. Gaczyński Jan
129. Zadorożny Piotr s. Prokopa (*1885, †1944) nr 46 „Hryćko”
130. Hercuń Michał s. Piotra (*1891, †1975)
131. Kuźniak Paweł (*?, †1944) rozerwany przez bombę
132. Bernad Paweł (*?, †1958) nr 45
133. SZKOŁA POWSZECHNA sprzedał Błażków nr 44
134. Rybak Jan s. Karola (*1911, ?) „Basycha”
135. KOOPERATYWA B
136. ....
137. Chruszcz Piotr s. Szymona (*1908, †1958) nr 96
138. Komar Mateusz „Matewcio”
139. Popielarz Piotr, „Chadżaj”
140. Grabowy Michał, {1946} Brzeg woj. opolskie
141. Łeśkiw Mykieta: dwie córki: Zofia i Stefania
142. Poznański Stanisław s. Józefa (*1911, †1947)
143. Popielarz Józef, „Buczko” {1957}
144. Chmura Józef s. Wincentego (*1891, ?) nr 99
145. Bojanowski Jan
146. Łeśkiw Bazyli (*1905, †1978) „Wasyl”
147. Pańków Piotr s. Iwana (*1899, ?) nr 100 B
148. Kuszak Wawrzyniec s. Franciszka (*1908, †1976) nr 101, był kowalem
149. Buczko Ołeksa (*1905, ?) nr 94
150. Kuźniak Tomasz s. Jana (*1911, ?)
151. Czernos Wasyl
152. Gaczyński Wojciech s. Jana (*1899, †1964), {1957}
153. Hercuń Kazimierz s. Jana (*1908, ?)
154. Dowhań Jan s. Antoniego (*1898, †1969) B
155. Hercuń Franciszek „Łopuch”, {1957}
156. Humeniuk Semen s. Zachara (*1879, †1952) nr 43
157. Terenda Piotr s. Adama (*1887, †1959)
158. Czuj Łukasz s. Pawła (*1882, †1943) nr 42
159. Pocałujko Mikołaj (*1889, †1947)
160. Dowhań Józef s. Antoniego (*1894, †1950) nr 41
161. Hercuń Paweł s. Józefa (*1887, †1949) „Łopuch” nr 40
162. Wilczyński Michał s. Dominika (*1865, †1935) nr 39
163. Komar Michał s. Macieja, nr 38 „ Grańczak”, leśniczy, bestialsko
zamordowany przez Ukraińców w 1945r. w lesie
164. Tarnawski Onufry s. Iwana (*1895, †1955) nr 37
165. Komar Franciszek s. Jakuba
166. Komar Maciej s. Jakuba (*1889, †1964) nr 36
167. Chruszcz Piotr (*1904, †1958)
168. Bogdanowicz Piotr (*1882, †1936)
169. Sielski Iwan, Gaczyński Wojciech nr 106
170. Lachowicz Michał, „Majka” {1958}
171. Popielarz Jan s. Franciszka (*1899, †1965) „Maziura” – nr 103
172. Gaczyński Marcin s. Piotra (*1902, ?) nr 104
173. Popielarz Józef s. Macieja (*1918, †1951) nr 105,
174. Gładysz Jan s. Antoniego (*1915, ?) [222]
175. Wilczyński Józef s. Dominika (*1905, ?)
176. Lachowicz Wawrzyniec
177. Lachowicz Melania
178. Kosidło Stanisław s. Andrzeja (*1909, ?) B
179. Popielarz Maciej s. Michała (*1870, ?) nr 35 {1957}
180. Kuźniak Józef s. Wojciecha (*1883, ?) nr 34 [224]
181. Kowalczuk Petro s. Semko (*1893, ?)
182. Szmyrski Józef s. Michała (*1908, ?) nr 33
183. Bohdanowicz Demko s. Mykiety (*1887, †1961) nr 32
184. Lipiński Michał s. Mieczysława (*1869, †1959) nr 31
185. Koleśnik Piotr s. Fiodora (*1903, ?) [228]
186. Błażków Michał
187. Karmelita
188. Hajdamacha Sewerko s. Antoniego (*1894, ?)
189. ......
190. Bernad Jan s. Józefa (*1905, ?) „Raczycha” nr 30
191. ......
192. Poleszczuk Paweł, ½
193. Karmelita Michał, ½
194. DOM LUDOWY
195. Buczko Semko (*1897, †1919), pusty dom obecnie
196. Dowhań Kazimierz s. Antoniego (*1903, ?) do Polski- Szadurczyce woj.
opolskie
197. Strużek Antoni nr 108
198. Terenda Michał s. Franciszka (*1908, ?)
199. Chmura Wicko nr 107
200. Sielski Michał s. Jana (*1898, †1973)
201. Sielski Paweł s. Jana (*1906, 1944) LWP
202. Kuźniak Wawrzyniec s. Wojciecha (*1878, †1962) nr 110, obecnie mieszka
Stanisław Wisiecki
203. Antoszczyszyn Jan, „Bomba" {1958}
204. Gaczyński Antoni, „Łała”
205. Krupa Szymon
206. KARCZMA, Spiegel Mendel, nr 24
207. Komar Michał, nr 22
208. Kuźniak Jan, nr 21
209. Kuźniak Tomasz , nr 20
210. Gaczyński Kasper (*1864, †1930) Terenda Adam nr 19
211. Gaczyński Piotr s. Kaspra (*?,†1945) B
212. Hajdemacha Michał
213. Krupa Andrzej s. Piotra (*1893, †1934) zona Jadwiga Bernad (*1901,
†1979) wyjechał do Kanady, Alaska, syn Jan (*1922, †1946), żona Maria
Koleśnik
214. Rypuła kupił Michał Hajdamacha s. Hryńka (*1894, ?)
215. Czajkowski Michał s. Jana (*1888, ?)
216. Hucaluk Wincenty (*1875, †1944) nr 113
217. Górniak Iwan nr 112
218. Urbański Michał s. Jana (*1870, †1914) Jan Kosidło (*1894, †1943)
219. Urbański Jan s. Michała (*1904, †1985) „Dżon” nr 111
220. Bernad Piotr s. Antoniego (*1897, †1960) ½ nr 18
221. Bernad Jan s. Józefa (*1905, ?) ½ nr 18
222. Popielarz Onufry nr 17
223. Michał Komar- „Frejtar” odkupił Jankowiecki {1946} do Ziębic pod
Wrocławiem
224. Gaczyński Józef
225. Hajdamacha Iwan s. Piotra (*1893, ?) nr 16
226. Łeśkiw Wasyl s. Ołeksy nr 15
227. Tomczuk Iwan (*1896, †1963) {1946} po nim osiedlił się Łemek Iwan
Perczyk
228. Karpo Wasyl, domu już nie ma
229. Rypuła Jakub s. Andrzeja (*1893, †1946) nr 14
230. Grünhaut „Kałta” nr 13 dom opuszczony obecnie
231. Wąsik Wawrzyniec s. Ludwika (*1897, ?) nr 12 {1946}
232. Wójtowicz Jan s. Wawrzyńca ( *1902, ?) do Polski
233. Michał Żądło nr 11, „Krzywy”, żona Magdalena Rogowska
234. Kowalczuk Kiryło s. Semka (*1890, †1957) do Polski
235. Ramski Jan s. Władysława „Chyma” nr 9 do Polski
236. Rypuła Józef s. Jana (*1893, †1955) Rogowski nr 8 do Polski
237. Rypuła Jan s. Andrzeja (*1891, †1914/1918)
238. Sułyk Bazyli (*1894, †1962) służba folwarczna nr 7 do Polski
239. Demkowski Andrzej s. Jana (*1897, †1952) nr 6
240. Jagodziński Franciszek s. Walentego (*1898, †1965)
241. Kołtun Józef s. Mikołaja (*1910, ?) nr 5
242. Rypuła Jakub, Dowhań
243. Poznachowski czworaki
244. Wojtowicz Jan czworaki, woźnica Hausnera
245. Korman Ignacy czworaki, do Polski wyjechał
246. ?....... czworaki
247. Budynek mieszkalny folwarku – Joel Hausner nr 1-4; Hausner posiadał
ponad 600 morgów
ziemi, obok Połupanówki miał również folwarki w Chmieliskach i Muczanówce
(przekazał
córkom), posiadał również 24 par koni, bryczki itd. Przekaz ludzi z tamtego
okresu mówi, że jak
weszli Rosjanie to rozebrali budynki folwarku (przy pomocy miejscowych), sam
Hausner musiał
się ukrywać, złapany przez Niemców wraz z innymi Żydami został stracony w
1941r. w Skałacie.
248. Wisiecki Piotr służba folwarczna
249. Wisiecki Franciszek
250. „Krzywy”
251. Wilczyński Michał s. Wojciecha (*1869, †1940) nr 27 [230]
252. Żądło Jakub s. Michała (*1878, ?) Józef Rybak s. Jana (*1903, ) nr 28
[229]
253. Koleśnik Piotr [228]
254. Wąsicki Jan s. Józefa (*1887, †1937) nr 29
255. Żądło Józef s. Kazimierza (*1916, ?) [223]
256. Koleśnik Maksym (*1907, †1968) miał bar piwny
257. Antoszczyszyn Marcin s. Marcina (*1877, †1951) nr 23 [231]
258. Chruszcz Paweł
259. Wisiecki Antoni
260. Antoszczyszyn ..., Chruszcz Pawło s. Nestora nr 25 [226]
261. Chruszcz Teodor nr 26
262. Chruszcz Jadwiga adoptowana kuzynka Pawła Olinkiewicza [225]
263. Koleśnik Paweł
264. Koleśnik Piotr s. Teodora (*1903, ?) [228]
265. Żądło Michał s. Michała (*1872, ?) nr 90 [224]
266. Żądło Józef s. Michała (*1884, ?) [227] „Siara” {1946} kupił od niego
Łemek Ostriwka, ten w
1969r. sprzedał Marii Kowalczuk
267. Gładysz Tomasz
268. Sielski Tomasz
269. Kołodij Onufry
270. Kołodij Paweł s. Onufrego B
271. Gładysz Antoni s. Wawrzyńca (*1882, ?) „Wasyłunio” [222]
272. ...
273. Michał Krupa (bezrolny rabin) ”Kozoczek” we Francji był
274. Kozoczek
275. Pańków Paweł
276. Kowalczuk Iwan
277. Rybak Tomasz s. Marcina (*1893, ?) „Basycha”
278. Rybak Wojciech
279. Wisiecki Bartłomiej
280. Dowhań Jan
281. Gaczyński Maciej (*1880, †1929) {1946}
282. PLEBANIA
283. KOŚCIÓŁ
284. DZWONNICA
285. CERKIEW
286. Kasjan Andrzej
287. Jarowicki Franciszek s. Bartłomieja (*1898, †1968) {1957}
288. Moskalik Andrzej
289. Gaczyński Łukarz s. Mikołaja (*1890, †1947) „Johan”
290. Hajduk Franciszka, syn Jan {1946}
291. Szmyrski Wojciech s. Józefa (*1901, ?)
292. Tarnawski Prokop
293. Kmieć Jan (*1870, ?)
294. ...
295. Żądło Jan (*1870, ?)
296. Hercuń Wojciech „Kulpak”
297. Prostajko
298. Hercuń Józef
299. Czyryk Filip s. Jana (*1888, ?)
300. Krupa Jan s. Stanisława (*1911, ?) {1957}
301. Popielarz Franciszek (*1887, †1959) „Skoczina”
302. Olinkiewicz Paweł
303. Popielarz Józef
304. Szczepankiewicz
305. Komar Józef „Frejtar” {1946}
306. Bogdanowicz |
Aktualności
