ZAWADA

Zawada

Zawada - osadzona na gruntach wieląckich około połowy XVII wieku. Pierwsza wzmianka wsi i folwarku tej nazwy pochodzi z roku 1677. Znacznie mniejsza od Wielączy, w roku 1765 licząca ok. 40 gospodarzy

W XIX wieku Zawada, Wielącza oraz Bodaczów (zał. w 1410) stanowiły jak gdyby jedną wieś, której zabudowania ciągnęły się nieprzerwanie na długości 8 km wzdłuż drogi Zamość - Szczebrzeszyn. W końcu lat 20-tych XIX w. stało w Zawadzie i w Wielączy w sumie 157 włościańskich domów zamieszkałych przez 1100 osób. Bodaczów liczył 45 domy i 516 mieszkańców.

Zawada - obecnie: wojew. lubelskie, powiat zamojski, gmina Zamość

1797 r.

Poniższy spis mieszkańców (w załączniku) pochodzi z "Inwentarza gruntowego wsi Zawada i Wielącza z roku 1797" będącego częścią Akt Ordynacji Zamojskiej (sygn. 704) przechowywanych w Archiwum Państwowym w Lublinie.

numery działek i posiadacze chłopskich gruntów

1. Byk Krzysztof
2. Dołba Józef
3. Kitka Paweł
4. Szewc Maciek
5. Garbaty Marcin
6. Gał Wojciech
7. Waga Antoni
8. Garbaty Stach
9. Czerwc (Czerniec) Franciszek
10. Mazur Krzysztof
11. Byk Jędrzej
12. Szczygieł Antoni
13. Szewc Paweł
14. Kowal Łukasz
15. Garbaty Antoni
16. Dołba Michał
17. Wróbel Tomasz
18. Łuczka Sebastian
19. Wróbel Paweł
20. Kowalczyk Błażej
21. Hałasa Walenty
22. Chudzik Tomasz
23. Zych Bartłomiej
24. Gliza ? Karol
25. Szczygieł Wojciech
26. Kuron Jan
27. Grala Wojciech
28. Dołba Michał
29. Gembala Maciej
30. Czuk Jasiek
31. Wierzchowski Walek
32. Świrgoń Walek
33. Mazurek Sebastian
34. Ordyniec Krzysztof
35. Gnaciuk Maciej
36. Karol Jan
37. Antek Byk Wojciechów
Zgnilec Jakób
38. Zych Tomek
39. Ciężar Stanisław
40. Wierzchowski Michał
41. Zych Krzysztof
42. Mazurek Wojciech
pańszczyznę i wszelką daninę do probostwa wieląckiego:
Kasprzak Jan
Tracz Antoni
Wachowicz Antoni
Świrgoń Marcin
Karol Łukasz
Lętek ? Łukasz
Traczyk Marcin

Wiesz?

Więcej o Zawadzie: Krzysztof Leszczyński - Gdynia

Posiadasz dodatkowe informacje? Napisz KONTAKT

idź na początek strony

Strona aktualizowana: 17 lutego 2007
Prawa autorskie zastrzeżone (c) Artur Ornatowski 2002-2007 Ograniczenie odpowiedzialności